Zajęcia z gimnastyki korekcyjnej


gim.1 (Kopiowanie)

Gimnastyka korekcyjna prowadzona w szkołach ma do osiągnięcia szereg celów. Najważniejsze z nich to: skorygowanie istniejących zaburzeń ciała i doprowadzenie ich, o ile to jest możliwe, do stanu prawidłowego; niedopuszczenie do powstania wad postawy ciała, gdy zaistnieją warunki sprzyjające ich powstaniu; doprowadzenie sprawności fizycznej dziecka do stanu uważanego za prawidłowy.

Cel ten osiąga się poprzez realizację następujących zadań:

  • Wyrobienie u dziecka nawyku prawidłowej postawy ciała we wszystkich sytuacjach i czynnościach dnia codziennego,
  • Wytworzenie silnej i wytrzymałej stabilizacji mięśniowo-więzadłowej kręgosłupa po uprzednim usunięciu dystonii mięśniowej,
  • Wdrożenie do rekreacji ruchowej uwzględniającej elementy profilaktyki i korekcji zaburzeń zagrażających lub istniejących u dziecka,
  • Opanowanie przez dziecko wiedzy i umiejętności dotyczących spraw jego zdrowia związanych z wadą na miarę jego indywidualnych możliwości.

 

Całokształt procesu korekcyjno-kompensacyjnego wymaga takiego postępowania dydaktycznego, w trakcie którego zakres materiału nauczania ćwiczeń ruchowych, stopień trudności, środki, formy i metody będą dostosowane do psychofizycznego i motorycznego rozwoju oraz wydolności organizmu dziecka. Pod uwagę należy brać również płeć, wiek, różnice indywidualne, wpływ środowiska i stopień niepełnosprawności intelektualnej.

Uniwersalną zasadą ortodydaktyki jest zasada gruntownej znajomości dziecka i przychodzenia mu z racjonalną, specjalistyczną pomocą. Ocena poziomu rozwoju dziecka i wytyczenie kierunków pracy nie mogą być aktem jednorazowym. Jest to proces długofalowego działania, wskazany w podstawie programowej jako zadanie szkoły w aspekcie wspierania rozwoju ruchowego dzieci niepełnosprawnych intelektualnie.

Prowadzenie systematycznych ćwiczeń ruchowych ma tym większe znaczenie, jeśli przyjmujemy, że u większości dzieci niepełnosprawnych intelektualnie stwierdza się również obniżoną sprawność ruchową, małą wydolność fizyczną, a nierzadko deficyty w obrębie narządu ruchu, będące wynikiem uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego lub wad wrodzonych.

U dzieci z niepełnosprawnością intelektualną częściej występują zaburzenia psychoruchowe w postawie, dysproporcje budowy ciała (głównie głowy i twarzy), ograniczenia ruchomości w stawach rzutujące na postawę ciała i wady kończyn dolnych. Wydłużony jest okres reakcji i zwolnione tempo reakcji psychicznych. Występuje męczliwość psychoruchowa, mała sprawność kinestatyczna, zaburzenia w koordynacji ruchowej, zjawiska hyper- i hipokinezy oraz ruchy mimowolne i tiki.

Wielu uczniów naszej szkoły posiada wady postawy. Uczęszczają oni na zajęcia specjalistyczne, służące korygowaniu wad postawy i usprawnianiu narządu ruchu.

Praca z tymi dziećmi odbywa się indywidualnie oraz w małych grupach.

IMG_6414 (Kopiowanie)

Prowadząc zajęcia korekcyjne z uczniami niepełnosprawnymi intelektualnie, musimy mieć świadomość realizacji nadrzędnego celu placówki specjalnej: przygotować jednostkę niepełnosprawną intelektualnie do czynnego funkcjonowania w życiu, na miarę jego indywidualnych możliwości. Jeżeli dziecko niepełnosprawne intelektualnie ma dodatkowe sprzężenia w postaci wad postawy oraz zaburzeń statyki ciała i ograniczonej sprawności ruchowej, to dążymy do skorygowania istniejących zaburzeń i wad oraz doprowadzenia do stanu uznanego za prawidłowy, aby w miarę mogło samodzielnie funkcjonować w środowisku.

Należy bardzo intensywnie wspierać rozwój ruchowy dzieci niepełnosprawnych intelektualnie, gdyż od niego uzależnione jest w bardzo dużym stopniu samodzielne funkcjonowanie jednostki w dalszym życiu, co tez czynimy.

Widoczne u dzieci i utrudniające im normalne funkcjonowanie – ograniczenia sprawności układu ruchowego – również niekorzystnie rzutują na ich samopoczucie. Bardzo często są źródłem kompleksów.

Ważną rolę w procesie rewalidacji tych dzieci odgrywają zabawy i gry, które wpływają korektywnie na cały aparat ruchowy lub wybrane jego elementy.

Rozwój ruchowy dzieci upośledzonych umysłowo daje im radość i sprzyja nawiązywaniu kontaktów z rówieśnikami lub grupą.

Zajęcia ruchowe z gimnastyki korekcyjnej ułatwiają swobodę poruszania się, kształtowania zmysłu równowagi, koordynacji ruchowej oraz ogólnej sprawności.

Zajęcia prowadzone w zespołach aktywizują wiele zmysłów.

Dzieci opóźnione w rozwoju, mające utrudniony kontakt z otoczeniem – poprzez formy zabaw i gier na zajęciach z gimnastyki korekcyjnej, podnoszą sprawność układu ruchowego, aparatu oddechowego, a nawet zwiększa się objętość klatki piersiowej.

Aktywność ruchowa w istotny sposób wpływa na wszechstronny rozwój dziecka z niepełnosprawnością intelektualną.

W ramach prowadzonych zajęć z gimnastyki korekcyjnej, stosujemy sprawdzone metody oraz ćwiczenia indywidualne, które dobieramy do każdego dziecka z uwzględnieniem jego możliwości i potrzeb. Sprzyja to rozwojowi dziecka w sferze poznawczej, motorycznej i emocjonalnej.

Opracowała Joanna Górecka